“Hiç şüphe yok ki Allah, âdemoğlunun zinadan nasibini yazmıştır. Buna erişecektir. Gözlerin zinası bakmak, kulakların zinası dinlemek, dilin zinası konuşmak, elin zinası tutmak, ayağın zinası da yürümektir. Kalp heves eder, temenni eder. Tenasül uzvu bunu tasdik eder veya yalanlar.”[1]

Ne yazık ki günümüzde kız erkek karışık devam eden özellikle lise ve üniversite eğitimi insanın karşı cinse en ilgi duyduğu zamanları ihtiva etmesi hasebiyle, zinayı ve zinaya götüren ilişkileri de son derece olağan hale getirmiştir. Hele de ailesinden uzak şehirlerde üniversite okuyan gençler arasında son derece talihsiz hatalar işlenmektedir. “Şeytanın sağdan yaklaşması” diye tabir ettiğimiz: “nasıl olsa evleneceğiz/ciddi düşünüyoruz” gibi saiklerle kurulan duygusal münasebetler çoğu kere dramlara sahne olmaktadır.

Hal böyle olunca da birçok gencimiz gerçek manada evlilik yoluna bir hayli bagaj ve kabarık faturayla birlikte girebilmektedir. İşte bu noktada tereddütte kalanlar, vicdan azabı duyanlar veya “Acaba ilerde karşıma çıkar mı?” endişesi taşıyanlar bu geçmişi evleneceği kişiye açıp açmama noktasında sorular sormaktalar. Bu sebeple meseleyi gündemime almış oldum.

Konuyla ilgili asrısaadetten nakledilen hadiselerden biri şöyledir: Bir adam Rasûlullah’ın (s.a.s.) huzuruna gelerek zina ettiğini itiraf etti. Efendimiz (s.a.s.) Nur Sûresi’nin 2. ayeti uyarınca adama yüz sopa vurdurduktan sonra minbere çıktı ve insanlara şöyle hitap etti: “Ey İnsanlar! Allah’ın takdir ettiği cezalardan uzaklaşma zamanı geldi! Artık kim şu çirkin işlerden birini yaparsa, Allah’ın gizlediğini o da gizlesin! Kim de gizli olanı (günahını) bize açarsa, Allah’ın kitabındaki hükmü tatbik ederiz.”[2] Rivayetin bazı varyantlarında “Tövbe etsin ve gizlesin”[3] ifadesi yer almaktadır.

Benzer rivayetlerin bir kısmında Efendimiz (s.a.s.) itirafçı olan şahıstan yüz çevirerek onu konuşturmaktan ve dinlemekten sarfı nazar ederken,[4] bir kısmında ise “Bu günahını gizleseydin senin için daha hayırlı olurdu”[5] buyurmuştur. Yine başka bir hadis-i şeriflerinde ise şöyle buyurmuştur:

“Günahı alenî işleyenler hariç ümmetimin hepsi affa mazhar olacaktır. Kişinin gece işlediği kötü bir ameli Allah örtmüştür. Ama sabah olunca o: ‘Ey falan, bu gece ben şu şu işleri yaptım!’ der. Böylece o, geceleyin Allah kendini örtmüş olduğu halde, sabahleyin, üzerindeki Allah’ın örtüsünü açar. İşte bu, günahı alenî işlemenin bir çeşididir.”[6]

Konumuzla doğrudan ilgili olarak şu vakayı da zikretmek istiyoruz:

Bir adam Hz. Ömer’in (r.a.) yanına gelerek şöyle dedi: “Benim kızım İslam’ın ceza gerektiren fiillerinden birini işledi (zinaya düştü) ve bundan dolayı damarlarını keserek intihara teşebbüs etti. Durumu fark ettiğimde bazı damarlarını kesmişti, müdahale ettim ve onu iyileştirdim. Kızım bu hadiseden sonra Kur’an’a yöneldi ve takva üzere bir hayat sürmeye başladı. Şimdi ise kızımla evlenmek isteyen biri var ve ben bu durumu ona anlatmayı düşünüyorum (ne dersiniz)?” Hz. Ömer (r.a.) şöyle cevap verdi: “Allah’ın örttüğü şeyi sen mi açığa vuracaksın? Allah’a yemin ederim ki, böyle bir şey yaparsan (bu durumdan söz edersen) seni cezalandırırım. Git ve kızını iffetli bir Müslüman kadın gibi evlendir.”[7]

Burada zikrettiğimiz ve pek çoğuna da yer veremediğimiz bütün bu rivayetlerden açıkça ortaya çıkıyor ki İslam’ın bu konuda beklediği tavır net olarak; işlenen bir günahı Allah örtmüş aşikâr etmemişse, kişinin de onu açığa vurmayıp gizlemesi ve bu günahından ötürü tövbe etmesidir. “Günahından tövbe eden sanki o günahı hiç işlememiş gibidir”[8] hadisi-i şerifi de buna işaret etmektedir. Âlimlerimiz de ilgili rivayetlerden yola çıkarak; “Had cezası gerektiren günahlardan birini işleyen kişiye bunu gizlemesi ve tövbe etmesi vaciptir”[9] demişlerdir.

Dolayısıyla kişi gerek evlilik görüşmesinde gerek başka vesilelerle günahlarını anlatmamalıdır. Hele ki tövbe edip terk ettiği günahlarını asla söz konusu etmemelidir. (Tabi başkasının hakkına taalluk eden hırsızlık, gasp, zimmete geçirme gibi günahlar hak sahibine hakkını teslim etmeyi veya bir şekilde helalleşmeyi gerektirdiği için bundan müstesnadır.)

Ancak burada günümüz itibariyle öne çıkan bazı noktalara dikkat çekeceğiz:

I. Söz konusu kişi öncelikle bu günahını terk etmiş ve tevbe etmiş olmalıdır. Bu gibi ilişkileri yaşam biçimi haline getirenler iffetli bir insan izlenimi oluşturarak bir başka iffetli insanın hayatına girmemelidir. Nitekim Kuran-ı Kerim’de “Kötü kadınlar, kötü erkeklere; kötü erkekler de kötü kadınlara; temiz kadınlar temiz erkeklere, temiz erkekler de temiz kadınlara layıktır…”[10] buyurulmaktadır.

II. Tevbe edilip perde çekilmiş olsa bile günümüzde görüntü kayıtlarının yaygınlığı göz önünde bulundurulmalı, sosyal medyada mutluluk pozları paylaşılmış ve çok ortalığa düşmüş izahı zor bir vaziyet var ise şu halde o günahın “örtülü” olduğu tartışmalı hale gelmiş olacağından kişi hesabını kendisi yapmalıdır. Nitekim zaman zaman sosyal medyada paylaşılan nişan fotoğraflarının yorum kısmına derhal o kişinin geçmiş defterlerini döken birilerinin çıktığını görmekteyiz. Onun için bugün yarın karşımıza çıkacağını ve bizi zor duruma düşüreceğini ön gördüğümüz bir durum varsa evleneceğimiz kişiyle paylaşılması hususu tekrar gözden geçirilmelidir.

III. Bu konu bazıları tarafından da şu şekliyle soruluyor: “Hocam ben otuz yaşıma yaklaştım ne elime birinin eli değdi, ne de birisiyle bir masada baş başa oturdum, dolayısıyla evleneceğim kişiden de aynı vasıfta olmasını bekliyorum. Şu halde evleneceğim kişiye geçmişini sormam doğru olur mu?” Böyle bir suale hakkınız olmakla beraber sorunuzun cevabı muhatabınızın durumuna göre değişir. Mesela sizi her açıdan tatmin eden, dini ve ahlakıyla tebarüz etmiş birine sormamak daha uygundur. Keza kesinlikle vazgeçemeyeceğiniz ve evlenmekte kararlı olduğunuz birine de kesinlikle sormamak gerekir. Çünkü alacağınız cevap sürekli sizi kemiren bir vesvese olmaktan başka işe yaramayacak.

IV. Yaşadığımız çağı göz önünde bulundurarak yıllarca kız erkek karışık okullarda okumuş insanlara bu konuda çok fazla soru sorma taraftarı olmayalım. Zira bu bataklıktan çamura bulaşmadan çıkan çok az kimse vardır. Hele de bu bataklıktan nasibimizi almışsak ve sağımıza solumuza çamur bulaşmışsa başkalarına bu konuda soru sormaya da hakkımız olmasa gerekir.

V. Eğer sorulursa olan bir şeyi gizlemek adına inkâr edebilir miyiz? Yalan söylememek ve kabaca şöyle cevap vermek gerekir: “Toy ve cahil zamanlarımda hatalarım oldu, ben tövbe ettim, Allah da günahımı örttü. Allah’ın ve benim kapattığım bir dosyayla ilgilenmemenizi, ilgileniyorsanız nasibinizi başka yerde aramanızı tavsiye ederim.”

VI. Birçok gencimiz zinanın yağmur gibi yağdığı bir çağda kendisine kucak açanlardan yüz çevirerek, sabretmiş ve mahremini mahremine saklamıştır. Dolayısıyla bu noktada hassasiyet taşıyanılar için en uygun olan, daha ilk aşamada “Benim elime namahrem eli değmedi veya bekâretimi yalnızca eşime sakladım; ancak da benim gibi olan biriyle evlenmek istiyorum” diyerek baştan çizgiyi çekmektir. Daha sonraya bu gibi soruları bırakmak her açıdan uygun değildir.

Evet, eksik bıraktığım yerler illaki olacaktır; ancak ana hatlarıyla konuyu özetlemeye çalıştım. Allah Teala çoluk çocuğumuzu, gençlerimizi, nesillerimizi muhafaza eylesin… Amin.

Mesut Özbilir / 02.04.2024

[1] el-Buharî, Kader 9 nr: 6243; İsti’zân 12 nr: 6612; Müslim, Kader 20, 21; Ebû Dâvûd, Nikâh 43 nr: 2152.

[2] el-Muvatta’, Hudûd 12.

[3] Hâkim, el-Müstedrek, Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, Beyrut, 1990, IV/272.

[4] el-Muvatta’, Hudûd 2.

[5] el-Muvatta’, Hudûd 3.

[6] Buharî, Edeb 60; Müslim, Zühd 52, (2990).

[7] Abdurrezzâk, el-Musannef (Dâru’t-te’sîl, 2013) VI/306; Müsnedü’l-Hâris (Merkezü Hidmeti’s-sünneti, Medîne, 1992), VI/559; İbn Abdilber, el-İstizkâr (Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, Beyrut, 2000), V/539.

[8] İbn Mâce, Zühd 30, nr: 4250.

[9] İbn Abdilber, et-Temhîd (Müessesetü’l-furkân, Londra, 2017) III/732; ez-Zürkânî, Şerhu’l-Muvatta’ (Dâru’l-Hadîs, Kahire, 2015), IV/196.

[10] en-Nûr, 26.

The post EVLENECEĞİMİZ KİŞİYE GEÇMİŞTEKİ HATALARIMIZI ANLATMALI MIYIZ? first appeared on Mesut Özbilir.

Keza fıkıh kitaplarımızda da nafile namazların özürsüz olarak “oturarak” kılınabileceğini beyan sadedinde getirilen delilerden biri, Efendimizin (s.a.s.) vitirden sonra oturarak kıldığı bu namazdır.[4] Halk arasında bu namazın şöhret bulması ise muhtemelen İmam Gazâlî’nin el-İhyâ isimli eserinde zikretmesinden kaynaklanmaktır. İmam Gazâlî, teheccüde uyanamayacağından endişe eden kimse, uyuyacağı sıra yatağına oturarak iki rekât namaz kılar; birinci rekâtında Zilzâl, ikinci rekâtında Tekâsür okur, şayet teheccüde kalkamazsa bu namaz teheccüd yerine geçer, şeklinde tarif etmektedir. [5]

Efendimizden (s.a.s.) nakledilen: “Gecenin son namazını, tek sayılı rek’atlarla (vitr) kılın”[6] şeklindeki rivayetlere gelince; Hanefî fakihi ve muhaddis İmam et-Tahâvî bu konuda hususi bir bab açarak ilgili rivayetleri genel bir değerlendirmeye tabi tutmuş ve şöyle neticelendirmiştir:

“…böylelikle Rasulullah’ın (s.a.s.) vitirden sonra nafile olarak kılmış olduğu o iki rekâtın, gece namazından olduğu sabit olmaktadır. Bununla da vitirden sonra geceleyin nafile namaz kılmakta bir sakınca bulunmadığı ve bu nafile namaz ile vitrin bozulmadığı ortaya çıkmaktadır.“[7]

Bu ön bilgilerden sonra genel bir değerlendirme yapacak olursak; geride bahsi geçen ve halk arasında “kabir-nur” ismiyle bilinen namaz; Duha, Evvâbin vb. nafile namazlar gibi Efendimiz (s.a.s.) tarafından tarif ve teşvik edilmiş muayyen bir namaz olmadığı gibi, fukahamız tarafından da sünnet namazlar arasında zikredilmemiştir. Genel anlamda gece namazı cümlesinden bir nafiledir.

Efendimiz (s.a.s.) yatsı namazını kıldıktan sonra uyur, gecenin son üçte bir kısmında kalkar teheccüd namazı kılar, ardından da vitir kılardı. Rasulullah’ın (s.a.s.) mutat gece namazı bu şekildedir.

Vitirden sonra oturarak iki rekât kıldığına dair geride geçen rivayetler genel anlamda sahih olmakla birlikte, İmam Nevevî ve Ali el-Kârî bu rivayetleri Efendimizin (s.a.s.) nadir uygulamalarına hamlederek; vitrin peşine nafile kılınabileceğine ve oturarak nafile kılmanın caiz olduğuna işaret etmek maksadıyla ara sıra kıldığını ifade etmişlerdir.[8] Nitekim Efendimizin (s.a.s.) bazı şeylerin meşruiyetini beyan sadedinde ara sıra kendi mutadının dışına çıktığı bilinmektedir.

Dolayısıyla gece namazında Efendimizin (s.a.s.) sünnetine uymak isteyenler yatsı namazını kılıp yatmalı, gecenin son üçte birinde kalkıp önce teheccüd namazını, ardından da vitir namazını kılmalıdır. Ancak günümüzde çok geç saatlerde uyuyup teheccüd namazına kalkamayan veya çok nadir kalkabilen kimseler, vitir namazını yatsı namazının peşine kılıp, yatacağı sıra da kabir-nur diye bilinen bu namazı bir gece namazı olarak kılabilirler. Nitekim geride geçtiği gibi İmam Gazâlî’de bu şekilde tarif etmiştir.

Oturarak kılma meselesine gelirsek; nafile namazların özürsüz olarak “oturarak” kılınabileceğine dair âlimler icma etmiştir;[9] ancak bu namazı oturarak kılmak şart olmadığı gibi ayakta kılmak da daha faziletlidir. Çünkü Rasulullah (s.a.s.) “Kim ayakta namaz kılarsa bu en faziletli olanıdır. Kim de oturarak kılarsa onun için ayakta kılanın yarısı kadar ecir vardır”[10] buyurmuştur.

Şayet oturarak kılınacaksa, tercih edilen görüşe göre namazda tahiyyat okurken oturur gibi oturulur,[11] rükûa gidileceği vakit kalkılarak ayakta rükû edilir[12] ya da kalkmadan oturduğumuz yerden de rükû edilebilir,[13] secde ise her halükarda normal namazdaki gibi yapılır.

Ancak bizim namazlarımız çok kısa olduğu için, oturarak kılmanın da sevabı yarıya indiği için oturarak kılmanın doğru bir yaklaşım olmayacağı açıktır. Zira Efendimiz gece boyu çok uzun kıraatte bulunduğu ve saatlerce ayakta kaldığı için yorgun düşüp oturarak kılıyordu. Bizim böyle bir mazeretimiz yoksa daha faziletli ve sevap olması hasebiyle ayakta normal nafile kılar gibi kılmamız doğru olacaktır.

Son olarak geride Efendimizin (s.a.s.) bu namazı kılarken Zilzâl – Kâfirun ve Rahmân – Vâkia surelerini okuduğu geçmişti. Bu farklılıktan da anlaşıldığına göre Efendimizin bu namazı kılarken ki kıraatı sabit olmayıp değişkendir. Dolayısıyla bu sureleri okuyabileceğimiz gibi daha uzun veya daha kısa sureler de okuyabiliriz. Vallahu ‘âlem…

Mesut Özbilir / 21.03.2024

[1] Müslim, Salatu’l-müsafirin 126; Ebu Dâvûd, Salat 314 (nr:1340).

[2] Ahmed b. Hanbel, el-Müsned (Müessesetü’r-Risâle, Beyrut, 2001), XXXVII/584; 651 (nr:22246; 22313); et-Tahâvî, Şerhu Meâni’l-âsâr (Dâr İbn Hazm, Beyrut, 2021), III/131.

[3] et-Tahâvî, Şerhu Meâni’l-âsâr (Dâr İbn Hazm, Beyrut, 2021), III/130.

[4] Aynî, el-Binâye şerhu’l-hidâye (Dâru’l-kütübi’l-îlmiyye, Beyrut, 2000) VI/541; Şurunbulâlî, Merâki’l-felâh (Dâru’l-kütübi’l-îlmiyye, Beyrut, 2000) s.155.

[5] el-Gazâlî, İhyâ, (el-Mektebetü’l-asriyye, Beyrut, 2013) I/481.

[6] Buhârî, Salât, 84 [472-473]; Müslim, Salâtü’l-müsâfirîn, 148 [749]).

[7] et-Tahâvî, Şerhu Meâni’l-âsâr (Dâr İbn Hazm, Beyrut, 2021), III/136-137.

[8] En-Nevevî, el-Minhâc (Dâru İhyau’t-turâsu’l-arabî, Beyrut, H.1392) VI/21; Âli el-Kârî, Nuhabu’l-efkâr (Vizaretü’l-Evkaf ve’ş-Şuuni’l-İslamiyye, Katar, 2008) V/414.

[9] (Sabah namazının sünneti ve teravih bundan müstesnadır) en-Nevevî, el-Minhâc (Dâru İhyau’t-turâsu’l-arabî, Beyrut, H.1392) VI/10.

[10] Buhârî, Taksîru’s-Salât 17 (nr:1115); 18 (nr: 1116).

[11] Merğinânî, el-Hidâye (Dâru’l-feyhâ, Beyrut, 2019) I/318.

[12] Buhârî, Taksîru’s-Salât 20 (nr:1119); Müslim, Salâtü’l-müsâfirîn, 148 [749]). Ayrıca bkz: Kudûrî, Şerhu Muhtasari’l-Kerhî (Esfar, Kuveyt, 2022) I/591.

[13] Müslim, Salâtü’l-müsâfirîn, 109 [1702]; Âli el-Kârî, Nuhabu’l-efkâr (Vizaretü’l-Evkaf ve’ş-Şuuni’l-İslamiyye, Katar, 2008) V/397.

The post KABİR NUR NAMAZI NEDİR? first appeared on Mesut Özbilir.

Ancak Peygamberimiz (s.a.s.)’in tavla ve satranç oyunlarını ismen (الشَطْرَنْج، النرد) zikrederek yasakladığına dair birçok hadis-i şerif varid olmuştur. İmam Muhammed (r.h.) el-Muvatta’ında: “Her kim tavla oynarsa Allah’a ve Rasûlüne asi olmuştur” hadisini rivayet ettikten sonra: “Tavla, satranç vb. oyunların hiçbirini oynamakta hayır yoktur” demiştir. (el-Muvatta, 405)

Tavla, satranç vb. oyunlar üzerine bahis oynamanın haram olduğunda âlimler ittifak etmişlerdir. Bunun dışında dört mezhep imamı ve cumhurun -kumar olmasa bile- tavla oynamayı haram kabul ettikleri nakledilmiştir. (el-Kandehlevî, Evcezü’l-Mesalik, XVII/152) Ancak selef-i salihinden bazı âlimlerin kumara konu olmaksızın satranç oynamayı tavladan ayrı mülahaza ederek “ruhsat” verdiği de nakledilmiştir. (Bkz: İbn Abdi’l-ber, et-Temhîd, VIII/280).

Buna göre tavla oynamak her halükârda haram kabul edilmiştir. Satrancın ise herhangi bir bahse konu edilmeksizin oynanmasına “ruhsat” veren alimler olmakla birlikte bu da kerahetten hali değildir.

The post Satranç ve tavla oyunları caiz midir? first appeared on Mesut Özbilir.

Bu itibarla siyah noktalardan çıkan yağ kıvamında akıcı olmayan şeyler abdesti bozmaz. Keza sivilce üzerinde biriken su da etrafına taşmadıkça abdesti bozmaz.

 İmam Muhammed, el-Câmiû’s-Sağîr (thk: Mehmet Boynukalın) s. 62; İbn Mâze el-Buhârî. el-Muḥîṭü’l-Burhânî (İdaretü’l-Kurân, Beyrut, 2004) I,193; es-Semerkandî, Tuhfetü’l-Fukaha’ (Dâru’s-Semmân, Fatih, 2021) I, 67-68.

The post Vücuttaki siyah noktaları sıkınca çıkan yağ abdesti bozar mı? first appeared on Mesut Özbilir.

Bugün bu gibi mahsurlar bulunmayıp, sadece mübarek bir güne denk gelmesi ve mübarek günlerde oruç tutmayı da toplum olarak adet edinmemiz sebebiyle bu günlerde tek gün oruç tutmak mekruh değildir.

---

Fetava Kadihan (DKİ 2009), I/182; Bedaiu’s-Sanai (DKİ 2010), II/565, Fetava-i Hindiyye (DKİ 2010), I/222.

The post CUMA, CUMARTESİ VEYA PAZAR GÜNÜ TEK ORUÇ TUTULABİLİR Mİ? first appeared on Mesut Özbilir.

“Cafer’in ailesine yemek götürün. Çünkü başlarına kendilerini meşgul edecek bir musibet gelmiştir.” (Ebû Dâvûd, Cenaiz, 25-26)

Peygamberimiz (s.a.s.)’in bu hadisi şerifinden de anlaşılacağı üzere dinimizde asıl olan komşu ve akrabaların cenaze evine yemek götürerek onların yükünü bir nebze olsun hafifletmeleridir. Zira bütün akrabalar cenazenin birinci derecede yakınının evinde toplanmakta ve hem cenazenin acısı hem de kalabalığın yeme içmesi ev sahibi için büyük bir meşakkat oluşturmaktadır.

Ne var ki İslâmî ve insanî olan bu iken, sünnete tamamen muhalif olarak son zamanlarda taziye evinin cenazeye katılanlara yemek ikramında bulunması gibi çirkin bir bid’at toplumumuzda hızla yayıldı. Zaten yakınlarını kaybetmenin verdiği üzüntü ve kederle bir hayli meşgul olan cenaze sahiplerine, bir de bu şekilde bir külfet yüklenmesi asla kabul edilebilir değildir.

Toplumumuz, din görevlileri başta olmak üzere bu meselenin üzerinde durmalı, hocalarımız defin sonrası “ikram ilanında bulunmamalı ve bu yemeklere iştirak etmemelidir.” Maddi manevi büyük bir yükün altına giren cenaze sahiplerinin sırtından bu yükü indirmek ve bu bid’ati kaldırmak noktasında her birimiz elini taşın altına koymalıdır.

Bununla beraber, İslam’da taziye üç gündür. Üç gün geçtikten sonra cenaze sahipleri “dilerse” ölmüşleri için Kuran-ı Kerim okutup yemek ikramında bulunabilirler. Bunun için de 7, 40 veya 52. gün gibi bir gün tayininde bulunmaları şart değildir, zira bu rakamların dini bir dayanağı yoktur.

The post CENAZE YEMEĞİ VERMEK DİNEN DOĞRU MUDUR? first appeared on Mesut Özbilir.

Köpekler hakkında Peygamberimiz (s.a.s.)’den birçok hadisi şerif varid olmuştur. Peygamberimiz (s.a.s.)’in bir defasında Medine’deki (av, çoban ve bekçi köpeği gibi insanların ihtiyaç duyduğu köpeklerin haricindeki)[2] köpeklerin öldürülmesini emrettiği sahih kaynaklarımızda yer almaktadır.[3] Keza Rasulullah’ın (s.a.s.) vefatından sonra dört halife devrinde de zaman zaman başıboş köpekler öldürülmüştür.[4]

İslam âlimleri saldırgan ve insanlara zarar veren köpeklerin öldürülebileceği noktasında ittifak halindedir; ancak av, çoban ve bekçi köpeği dışında kalan zararsız başıboş köpeklerin öldürülmeleri hususunda farklı görüşler ortaya koymuşlardır. İmam eş-Şâfii ve İmam Mâlik başıboş köpeklerin öldürülmesine cevaz verirken, Hanefîler insanlara zararı dokunmayan köpeklerin öldürülmelerini mubah görmemiştir.[5] Keza Mâlikî mezhebinde tercih edilen görüş de bu şekildedir.[6]

İslam hayvanlara zulmetmekten şiddetle men ettiği gibi onlara merhametle yaklaşmayı da emreder. Bir kadının kediyi aç bırakarak ölümüne sebebiyet verdiği için cehenneme gireceğini Peygamberimiz (s.a.s.) haber vermiştir.[7] Ancak insanların canını ve malını tehdit edecek boyutlara ulaşacak bir tavrı da asla kabul etmez. Tabiatta asıl olan insandır, insanın menfaatleridir. İnsan hayatını tehdit eden hiç bir şeye müsamaha gösterilmez.

Günümüzde artık ölüm vakalarıyla sonuçlanan başıboş köpek sorunu maalesef korkunç boyutlara ulaşmıştır. Başıboş sokak köpekleri tarafından ısırılan,[8] parçalanan[9] ya da köpekten kaçarken araba çarpan[10] çocukların ölüm haberleri gün be gün artmaktadır.

Dolayısıyla “başka bir alternatif bulunamıyorsa” başıboş sokak köpeklerinin yetkililerce öldürülmelerinde dinen hiç bir sakınca yoktur. Aksine müdahale etmemeleri halinde yitip giden canların ve masum çocukların vebaliyle muhatap olacakları izahtan varestedir.

[1] es-Serahsî, el-Mebsût, Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, Beyrut, 2009, XI, 239.

[2] el-Beyhakî, es-Sünenü’l-Kübra, nr:4771, (er-Risâletü’l-Âlemiyye, Beyrut, 2001), IV, 464.

[3] el-Buhârî, Bed’ü’l-Halk 17 (3323); Müslim, Müsâkât 10, el-Muvatta’, İsti’zân 5.

[4] İbn Abdi’l-ber, et-Temhîd, (thk: Beşar Avad, Londra, 2017) IX, 123.

[5] el-Kandehlevî, Evcezü’l-Mesâlik, el-Mektebetü’l-Vahîdiyye, Peşaver, 1996, XVII, 279-281.

[6] İbn Abdi’l-ber, et-Temhîd, (thk: Beşar Avad, Londra, 2017) IX, 129.

[7] el-Buhârî, Bed’ü’l-Halk 16 (3318); vd.

[8] https://www.trthaber.com/haber/turkiye/kuduz-teshisi-konulan-cocuk-hayatini-kaybetti-722303.html

[9] https://www.trthaber.com/haber/turkiye/kopegin-saldirdigi-9-yasindaki-cocuk-hayatini-kaybetti-742110.html

[10] https://www.trthaber.com/haber/turkiye/kopekten-kacarken-minibusun-carptigi-cocuk-hayatini-kaybetti-741752.html

The post Başıboş sokak köpeklerinin öldürülmesi dinen caiz midir? first appeared on Mesut Özbilir.

Daha önce zinaya düşmüş biri ile evlilik ne derece doğrudur?

Cevap: Kur’an-ı Kerim’de bununla ilgili olarak: “Zina eden erkek ancak zinakâr veya müşrik bir kadınla evlenir, zina eden kadınla da ancak zinakâr veya müşrik bir erkek evlenir. Bu müminlere haram kılınmıştır.” (en-Nûr, 3) buyurulmuştur.

Hanefî imamlarımızdan İmam Muhammed (r.h.), el-Muvatta’ isimli eserinde bu ayetin yine bu sûrenin “İçinizden evli olmayanları, köle ve câriyeleriniz arasından da elverişli olanları evlendirin…” (en-Nûr, 32) âyeti ile neshedildiğini dolayısıyla da zina eden bir kadınla zina etmemiş bir erkeğin evlenmesinde bir beis olmadığını ifade ettikten sonra; Ebu Hanîfe (r.h.) ve Hanefi Fukahası’nın çoğunluğunun da bu görüşte olduğunu belirtmiştir. (el-Muvatta’, Dâru’l-Kalem, Dimeşk, 2020, s.657)

Bu itibarla geçmişte zina etmiş biriyle tövbekâr olup bu halini terk etmişse evlenilebilir; ancak kişinin iffetini muhafaza eden kendisine denk biriyle evlenmesi kurulacak yuvanın selâmeti için daha uygun olacaktır.

The post Daha önce zinaya düşmüş biri ile evlilik ne derece doğrudur? first appeared on Mesut Özbilir.